Vrouwenkoor Mignon Gemert
Nieuws
Ons koor
Dirigent
Repertoire
Agenda
Voor de leden
Lid worden
Contact

 

Koorlid in de spotlight Leny van Dalen:

Wij gaan geregeld een koorlid in de spotlight zetten, vandaag is het de beurt aan Leny: ‘Ik was als tiener al aan het zingen. Ik zong bij het kinderkoor de vuurvinken. De dirigent van de Vuurvinken, Willy Seijkens, begon op een gegeven moment een café en stopte als dirigent met het koor. En zo stopte ook het koor, de Vuurvinken. Later was er voor de oud-leden een reünie. Heel enthousiast is toen het idee van een vrouwenkoor geboren en is Mignon gestart. Willy Seijkens werd weer de dirigent, de eerste dirigent van het koor Mignon. Ik zong direct weer mee, op 7 december 1981, vanaf de eerste dag. Maar op een gegeven moment voelde ik me niet meer zo op mijn plek. De muziekkeuze vond ik niets, te klassiek. Als jonge vrouw fietste ik regelmatig langs het vrouwenklooster en daar hoorde ik de nonnen zingen. Zo zag ik mezelf ook zingen met Mignon. Ik ben er destijds even onder uit gegaan, 1,5 jaar. Later is het repertoire weer moderner geworden met leuke moderne eigentijdse liedjes. Toen was ik gelijk weer van de partij. Nu alweer bijna 30 jaar. Zingen is heel ontspannend voor mij, maar het sociale samenzijn vind ik ook heel belangrijk en heel erg leuk bij Mignon. Het Internationaal Koorconcours in Heyhuysen was een van de hoogtepunten vond ik. We wonnen daar de eerste prijs. Rien Vos was onze dirigent. En met het hele koor naar Amsterdam en dan het optreden in het concertgebouw in Amsterdam. Dat was een geweldig dag. Zoveel mooie concerten, en elk jaar weer het Kerstconcert vind ik echtmooi om uit te voeren. In Coronatijd heb ik zaterdagochtend de lessen gevolgd van zingalsvanzelf.nl. Daar kregen we les van Bert van de Wetering. Hij zat achter de piano, nog een leuke man ook. Zo heb ik mijn stem mooi in conditie kunnen houden tijdens Corona.We hebben een keer een discussie gehad over een belastingaanslag van de dirigent. De contributie werd verhoogd, verdubbelt eigenlijk maar de kwestie was nog niet opgelost. Uiteindelijk is de dirigent weggegaan want we kwamen er samen niet uit. De leden waren het veel met elkaar eens en zijn we op zoek moeten gaan naar een nieuwe dirigent. Nadien heb ik Herman Brood gebakken. Herman is een vriendschapsbrood, het is de bedoeling dat je in de tijd dat je met Herman bezig bent, even stil staat bij liefde, jezelf, geloof, vriendschap en relaties. Herman is een gistdeeg wat je gedurende 10 dagen voedt en verzorgd, op dag 9 verdeel je Herman in 3 porties, een deel bewerk je verder en eet je op, een deel geef je aan een goede vriend en van het laatste deel start je je nieuwe Herman. Zo heeft het koor destijds ook het brood gegeten en het heeft goed geholpen want de sfeer is heel goed binnen het koor. Ik ben trots op ons 40 jarig bestaan van ons koor, met zo’n goede sfeer. Ik heb geen Herman Brood meer hoeven bakken. Ik richt de spotlight op Fanny van den Eijnden, de alten zijn blij dat ze beter ter been is!

 

 

Koorlid in de spotlight: Iedje Schrama
Vooral in deze tijd is het van belang om verbinding met elkaar te blijven houden. Daarom gaan we geregeld een koorlid in de spotlight zetten, vandaag is het de beurt aan Iedje.

“Het zingen in een koor is voor mij allemaal begonnen met het tiener- en meisjeskoor de Vuurvinken. Ik heb daar nog mooie foto’s van en ben daar van mijn 15e tot mijn 18e jaar lid van geweest. Het was heel leuk. Maar toen ik 18 was, had ik het wel gezien. Ik voelde me niet meer thuis tussen de jonkies. Lidmaatschap opzeggen deed je in die tijd niet zomaar, dat durfde je toen nog niet zo snel. Maar uiteindelijk heb ik mijn lidmaatschap opgezegd. Het meisjeskoor de Vuurvinken stopte. Waarom weet ik niet maar er is destijds nog een reünie geweest waar het idee is ontstaan om een koor voor vrouwen te beginnen, het Mignonkoor. Maar dat heb ik allemaal gemist.
Door Carin Corstens ben ik bij Mignon gegaan. Zij was destijds mijn buurvrouw en was benaderd door een van de oprichters, Diny Jansen - Rovers om bij het koor te komen zingen. Carin was zelf al een paar keer gaan kijken en vroeg me om met haar mee te gaan naar de repetitie in de Keijzer, want daar repeteerden ze toen. Het was heel gezellig want ik kende al wat leden zoals Lies de Laat en Maria Leenders. En zo ben ik lid geworden van het koor Mignon in 1985.
Willy Seijkens was destijds de dirigent en was ook een liefhebber van Franstalige muziek. Henriëtte van den Elsen heeft me verteld dat Willy het altijd over ‘mien jong’ had als hij het over de leden van het koor had. Mien jong is snel te verbasteren naar Mignon wat dan weer lief in het Frans betekent. En zo was destijds ook de naam van ons koor snel gevonden.
Zingen vind ik heel fijn en geeft me veel voldoening. Maar het sociale en gezellige rondom het koor vind ik ook heel erg belangrijk en fijn.
Ik heb veel dirigenten zien komen en gaan. Eén dirigent was altijd zo zenuwachtig bij optredens dat zijn broekspijpen, zonder zoom overigens, trilden. Hij probeerde ons altijd gerust te stellen maar wij hadden het idee dat hij zelf het zenuwachtigste was. Het zangconcours in de Doelen in Rotterdam was een van de concerten die ik geweldig vond. En ons koor kwam er ook nog geweldig uit ook! Het optreden in het concertgebouw in Amsterdam op 16 mei 2016 was geweldig, maar ook de jaarlijkse Kerstconcerten, zo mooi om te zingen elk jaar weer!
De sfeer is goed in het koor, heel goed zelfs. In het verleden hadden we wel eens kliekvorming maar nu is daar helemaal geen sprake van. Het is echt een leuke groep. Ik zing bij de lage alten en voel me echt op mijn gemak daar. Sommige liedjes zijn wel leuker om te zingen dan anderen. Maar ik ben trots op ons koor, en al zo lang.
Ik richt de volgende spotlight op ons koorlid Leny Pardoel, een fantastisch lief en betrokken mens!”

 

Koorlid in de spotlight: Mariëtte Franssen

Vooral in deze tijd is het van belang om verbinding met elkaar te blijven houden. Daarom gaan we geregeld een koorlid in de spotlight zetten, vandaag is het de beurt aan Mariëtte.

"In 1990 kwam ik in Gemert wonen en ik kende daar helemaal niemand. Dat was zo raar, dat heb ik me nooit beseft. Ik woonde voorheen in Veldhoven waar ik eigenlijk al mijn roots had. Hoe leerde ik Gemert en de Gemertenaren kennen want ik voelde me best wel een beetje verloren en wilde een plek hebben waar mijn gezin zich thuis gingen voelen. En daar gingen mijn kinderen dan na de zomer vakantie naar de nieuwe school.

Al vrij snel stond ik, als ik ze na school stond op te wachten, naast Sylvia. Haar dochter Eva zat immers bij mijn Jasper in de klas. Sylvia vertelde over Mignon, zing je graag vroeg ze. Ja natuurlijk, ik ben gelijk in september met Sylvia meegegaan en vond het heel leuk en geweldig. Het koor was toen wel de helft kleiner. Na een jaar of wat was ik gelijk voorzitter van het koor. Maar toen onze Tim naar school ging, ben ik gaan werken en ging de politiek in. Toen moest ik meer gaan schipperen met mijn vrije tijd ten koste van het voorzitterschap, maar lid van Mignon ben ik natuurlijk gebleven. Zo leerde ik de mensen kennen en ik zong natuurlijk graag, 2 vliegen in 1 klap.

Het is heel vreemd maar als ik nu nadenk over het mooiste en leukste optreden van het koor, komt bij mij gelijk met de bus naar Amsterdam op. Dat was zo ontzettend leuk en gezellig! Maar het optreden in het concertgebouw in Amsterdam was natuurlijk ook fantastisch. Wat ook heel mooi was, het Korenfestival in 2013 in het Autotron in Rosmalen ter ere van het 125 jarig bestaan van onze bond KBZON. Wat fantastisch die samenzang met al die 60 koren onder leiding van Martin van der Brugge.

Lang geleden zijn we ook een keer uitgenodigd bij een vrouwenkoor om te zingen, ergens in het oosten van Brabant. Na het optreden was er een bingo in de ontmoetingsruimte waarbij we leuke prijzen konden winnen tot de plantjes op de tafels! We hebben ontzettend veel lol gehad.

We hebben ook een keer opgetreden op 4 mei. Omdat ik in het 4 mei-comité zit, kon ik niet meezingen en zat in de kerk. Het koor stond boven bij het orgel. Ik had echt kippenvel, wat zongen we mooi.

De sfeer is heel fijn in ons koor. Iedereen komt graag zingen, een rustpuntje in de week. Ik wil altijd een doel halen dus het serieuze mooie gedeelte van ons koor vind ik ook zo fijn. We hebben een mooie mix van mensen, goede mentaliteit en motivatie maar zeker ook veel humor. Qua niveau zijn we ontzettend gegroeid. Als we een uitvoering hebben, weten we waar we voor staan. Dat hebben we niet altijd gehad. Ik herinner me nog een Kerstconcert waarbij we ontzettend onzeker waren. Dat hebben we nu niet meer en daar ben ik ontzettend trots op. Ik word ook veel gevraagd voor ladyspeaker waarbij ik tijdens een optreden van Mignon de liedjes die wij zingen aankondig. Geweldig is dat.

Ik heb een sopraanstem, geen hoge sopraan maar ik sta precies goed. Zingen is een goede therapie voor mijn longen, dus eigenlijk heb ik door mijn lidmaatschap 3 vliegen in 1 klap!

Ik richt de volgende spotlight op ons koorlid Iedje Schrama, een fantastisch lief en betrokken mens.”

Al 40 jaar MIGNON!
Op dinsdag 7 december 2021 was het precies 40 jaar geleden dat vrouwenkoor Mignon 40 jaar bestaat. Met veel enthousiasme werd jaren geleden al een start gemaakt om alle festiviteiten te plannen om dit mooie robijnen jubileum te vieren. Maar ook voor Mignon verliep het allemaal anders. Toch is deze dag niet geheel in stilte voorbij gegaan. Een van de grondleggers van dit mooie koor, Henriëtte van den Elsen is in de bloemetjes gezet. Henriëtte is nog steeds de penningmeester en zingt met haar alt stem nog altijd in het koor. Het idee om een vrouwenkoor op te richten is ontstaan tijdens een reünie van oud-leden van het voormalige kinder- en jongerenkoor De Vuurvinken in 1981. De naam was snel gekozen, Mignon wat lief in het frans betekent. Er werd nog een lid in de bloementjes gezet, Ans Slits. Zij is al 40 jaar lid van het koor. De feestcommissie van het 40 jaar jubileum had voor alle leden, dirigent Alex Rutten en pianist Wilbert Kivits een flesje champagne afgeleverd zodat we samen, maar toch in huislijke kringen konden toasten op het 40 jarig jubileum. Op het ‘koorappje’ werden vele berichtjes en foto’s gedeeld en zo werd deze bijzondere dag toch digitaal samen gevierd. De vrouwen blijven doen waar ze goed in zijn en dat is zingen. In 2022 gaat Mignon weer van zich laten horen, op naar de 50!

 

 

 

Koorlid in de spotlight: Sylvia van Rossum 

Vooral in deze tijd is het van belang om verbinding met elkaar te blijven houden. Daarom gaan we geregeld een koorlid in de spotlight zetten, vandaag is het de beurt aan Sylvia.

 

 

“Mignon is voor mij in 1984 begonnen. In het Gemerts Nieuwsblad stond een oproep naar oude leden van het kinder- en tienerkoortje De Vuurvinken maar ook naar mogelijke nieuwe leden voor een vrouwenkoor genaamd Mignon. Als kind nam mijn vader me al mee naar het kinderkoortje De Vuurvinken. Ik had een mooi stemmetje en zong heel graag. Maar ik was nog geen 10 jaar en mocht nog niet meezingen. Toen ik eindelijk 10 jaar was, werd ik lid en mocht vaak voorzingen in de kerk. Zo was ik destijds ook als kind lid geweest van de Vuurvinken, ook als sopraan.
 
In 1984 was ik inmiddels moeder van mijn 1e kindje Ivo en nam ik kennis van het opstarten van het nieuwe vrouwenkoor Mignon. Het koor repeteerde bij de Keizer. Ik nam contact met ze op en ben gaan kijken. Ik was meteen verkocht en werd op 1 juni 1984 lid van Mignon, nu al 37 jaar. Toen ik in februari 1985 bevallen was van mijn 2e kindje en borstvoeding gaf, gingen de repetities ook door. Om alles te beschermen tegen de kou fietste ik destijds met een krant onder mijn jas naar de repetitie. En na de repetitie weer gauw naar huis om Eva te voeden! Ik woonde dicht bij Ans Slits, al bijna 40 jaar lid(!) en wij fietsten samen naar de repetities. Vaak hebben we nog laat na de repetities de frietpan aangezet om lekker te snacken. Dat kon toen nog want we waren destijds wel wat slanker!
 
Zingen doet veel met mij, ik kan er mijn ei in kwijt. Ik krijg van het zingen veel energie en word er vrolijk van. Ik zing ook heel graag en vind het belangrijk om samen naar iets toe te werken, een lied in te studeren. En dan het eindresultaat ten gehore brengen, dat geeft me altijd weer kippenvel, voldoening. Samen zingen verbindt en is een hele mooie beleving. Het helpt me door moeilijke periodes heen want het geeft me kracht en steun. Ik maak muziek via mijn stem voor publiek maar ook zeker voor mijzelf.
 
De jaarlijkse Kerstconcerten zijn voor mij heel bijzonder, de sfeer in de kerk en de samenwerking met de harmonie of andere koren. Het korenfestival in het concertgebouw in Amsterdam wat onze korenbond KBZON had georganiseerd vond ik ook heel speciaal en bijzonder.
 
Binnen ons koor heerst een hele gezellige fijne sfeer. De mooie beleving van samen muziek maken, samen zingen geeft ook goede sociale contacten met elkaar. Ik ben trots op ons koor en onze dirigent. Ik ben heel blij dat we, met het in acht nemen van de voorzorgsmaatregelen, toch weer samen mogen zingen. Hopelijk blijft het ook zo.
 
Ik richt de volgende spotlight op ons koorlid Mariëtte Franssen, haar heb ik ook aangespoord om lid te worden van Mignon!”
 
Zie ook https://www.facebook.com/Vrouwenkoor-Mignon-398810863608888/

 

to Top of Page